ne keer azo en ne keer anders

Eindelijk is de keuken ook van een nieuw behangetje voorzien.

Het vorige was lichtgrijs en het begon op mijn systheem te werken. Alhoewel ik het altijd mooi had gevonden, vond ik het plots te 'grauw'. Ik wou iets fleurigers en zo geschiedde .

Ik vind het heel geslaagd. Als ik in mijn keuken ben, heb ik nu het gevoel dat ik in een engelse cottage zit .

En toen kwamen de kinderen..............

Zoon eerst: Oei....precies een poppenhuis. Het beviel hem niet echt  maar het is mijn keuken zodus: elk zijn mening.

Alhoewel ik het mij niet echt aantrok, bereidde ik dochter een beetje voor op wat ze zou te zien krijgen. Kwestie van haar meteen mijn gevoel te laten snappen.

Ze keek, lachte en zei: Inderdaad, het heeft iets weg van een cottage. Ik moet meteen denken aan Hyacinth Bucket . Snel voegde ze er aan toe dat het mooi was....puh.

Kinderen...... Waar is de tijd dat ouders altijd gelijk hadden en kinderen niets te zeggen.

Zou dat niets zijn voor u?, vroeg dochter.

Een stofzuigrobot .

Waarom voor mij? Ik maak er geen probleem van om hier dagelijks eens met de stofzuiger rond te gaan (omwille van een kat in huis). Bovendien, volgens mij is dat ding bijlange niet zo efficient om haartjes op te nemen als een gewone stofzuiger.

Dochter lachte en zei: Maar ja, gelijk jij graag 35 verschillende dingen ineens doet...het zou handig zijn.

Handig ja, tot ik erover struikel en al mijn botten breek...dan moet ik niets meer doen. Ik vind het een luxespeeltje, eerder iets voor jullie . 

Ze bekeek me verontwaardigd en siste: Wij zijn geen luxebeesten. Waarna ze begon met een ander onderwerp: volgende week wordt hun nieuw bad geinstalleerd:

Luxe, het is maar hoe je het bekijkt .

Mijn overbuurman is een fervent fietser. Als het weer het een beetje toelaat is hij vertrokken op zijn koersfiets.

Gekleed volgens de normen van een echte renner: koersbroek, -truitje en....een ouderwetse flandria koerspet. 76 jaar, het is te bewonderen.

Per toeval reden we vanmorgen terzelfdertijd onze wagen uit de garage. Gelijktijdig stapten we uit en hij riep: Héla!, en zwaaide vrolijk waarna hij snel naar binnen stapte.

Ik moest glimlachen, waarschijnlijk vond hij het een beetje genant dat hij zijn auto buitenzette in zijn kamerjas en op zijn sloffen. Maar het grappigste vond ik: hij had ook zijn flandria-petje op.

Niet dat het mijn zaken zijn maar ik vroeg me af of hij daarmee gaat slapen .

Gisteren kon ik het mij permitteren om 2 volle uren van de zon te genieten. De ligstoel stond uit de wind en ik voelde de warmte op mijn gezicht (armen, benen, buik, rug), zalig was het.

Mijn portie vitamine D is binnen ....gelukkig maar .

Daarnet was het eventjes precies terug winter:

Hagelstenen, knikkergroot  (je zou het niet zeggen als je de foto ziet maar het waren serieuse karboenkels).

Ocharme mijn (en die van velen waarschijnlijk hier in de streek) bloemekes. Van achter het raam lijkt de schade nog mee te vallen (ik zie niets) maar die harde ijsbollen zijn nu niet echt iets waar die plantjes plezier aan beleven.

Ijsbollen horen in een coctail, te drinken op een zwoele zomerdag...zo ergens halverwege mei bvb .

05.00 uur: maaaauwmaaauw....aan mijn oor .

Het was me iets te vroeg om op te staan. Ik stak mijn hoofd onder het donsdeken maar het mocht niet baten, de kat bleef lastig doen. Met halfopen ogen (om niet helemaal wakker te worden) deed ik het (onge)dier(te) naar beneden zodat ze kon eten....een vroeg ontbijt .

Na een halfuurtje draaien en keren, ben ik weer in slaap gesukkelt. Tot 06.30 uur: een vrachtwagen en zo te horen liet die een container neerploffen.

Neeeee, kreunde ik, ik wil nu nog niet opstaan. Terug mijn hoofd onder de dons gestoken maar het kabaal van een ronkende vrachtwagenmotor werd er niet echt door gedempt. Zou ik het raam dichtdoen? Nee, dan moet ik terug uit bed...ik wil slapen.

Eventjes was het stil maar dan, 07.15 uur: gebonk, geklop, geboor, mannenstemmen, een vrouwenschreeuw: iemand koffie??

IK!, siste ik, maar nu nog niet!

Mijn goede voornemen om na weken eindelijk nog eens tot 08.30 uur te blijven liggen was finaal om zeep. Een uur vroeger dan gepland ben ik zuchtend (en niet uitgeslapen) opgestaan .

Klusjes, verbouwingen....al goed en wel maar moet dat echt op een zaterdagmorgen als het nog bijna nacht is?

Toen ik beneden kwam, lag de kat op de keukenmat te slapen...ik wou dat ik een kat was .