19-09-14

flits

Vijf jaren zijn niets.

Dat was het eerste wat mij inviel toen ik mijn post bekeek: een oproepingsbrief om een nieuwe identiteitskaart te halen.

p 001.jpg

Het tweede dat door mijn gedachten schoot: Tiens, maar één euro duurder dan vijf jaar geleden het had erger gekund.

Het derde: Merde, pasfoto's laten nemen!

Als er nu iets is waar ik een hartsgrondig hekel aan heb, dan is het wel aan pasfoto's laten maken. Het idee alleen al Onbeslist.

Mooi rechtzitten en NIET lachen....ik hoor het hem al zeggen, de fotograaf. Alsof ik zin heb om dan te lachen. Van het ogenblik dat ik op het stoeltje zit, kan ik maar aan 1 ding denken: schiet op man, ik wil hier weg!

Als er persé foto's van mij moeten genomen worden, dan liefst op het onverwacht. Van het ogenblik dat ik moet poseren loopt het meestal mis. Of ik lach te uitbundig of ik kijk te ernstig....'t is altijd iets.

Aangezien je niet lachend op een identiteitskaart mag staan zal het dus te ernstig worden of in het schoon Vlaams gezegd: de gangster look.

In ieder geval, het moet niet binnen korte tijd gebeuren. Ze geven de mensen nog vele weken de kans om die 16 euro bijeen te sprokkelen of om nog een tijdje voor de spiegel te oefenen tot ze weten hoe ze het goeie ernstige gezicht tevoorschijn moeten toveren Lachen.

Hopelijk zal mijn nieuwe identiteitskaart nu voor 10 jaar geldig zijn. Vijf jaar, dat is toch te zot voor woorden. Op mijn leeftijd zal ik zoveel niet meer veranderen, ten hoogste wat extra rimpels maar wie let daar nu op?

14:56 Gepost door bea | Commentaren (15)

16-09-14

bangelijk

Toen ik vanmorgen de auto uit de garage reed, was het mistig. Niet zo erg, dacht ik. Tenminste, het zag er niet erg uit.

Tot ik op de baan kwam, weg van tussen de huizen. Toen werd het een ander verhaal. Ik zag geen hand voor de ogen Verrast.

kl 003.jpg

Hatelijk zo'n weer en vooral bangelijk.

Er reed jammer genoeg geen auto voor mij, dat maakt het nochtans makkelijker. Dan heb je maar zijn lichten te volgen in de hoop dat die wagen niet plots ergens de dieperik intuimelt terwijl jij blijft volgen in plaats van constant tegen een witte muur aan te turen en doodsangsten uit te staan.

Waar ik blij om was, was dat er ook geen wagen achter mij reed waardoor ik even kon blijven staan om een foto te nemen. Voor hetzelfde geld was dat een idiote bumperklever, ik had zo al zenuwen genoeg.

Ik was ferm blij toen ik veilig en wel ter plaatse was. Behalve dat ik er twintig minuten langer over deed dan normaal om er te geraken, ik was in ieder geval niet verkeerd gereden....het had gekund Knipogen.

Acht uren later, de terugweg: stralende zon.

Een mens wordt daar spontaan vrolijk van. Ik vond het prachtig om halverwege september zo'n heerlijk weertje te hebben al is het niet uitzonderlijk en al denkend aan wat ik nog zou doen als ik thuis was, vervolgde ik rustig mijn weg.....om een kwartier later dan normaal eindelijk thuis aan te komen.

Verkeerd gereden, waarschijnlijk een straat te vroeg ingeslagen....en dat op helderklare dag Schamen.

kl 009.jpg

18:04 Gepost door bea | Commentaren (13)

08-09-14

genante verwarring

Soms ben ik sneller dan snel als ik iets wil doen.

Douchen bijvoorbeeld.

Schoondochter was amper vertrokken toen ik al naar boven holde om mij te wassen.

Voor zij arriveerde had ik in de tuin gewroet en er hing van alles aan mijn lijf wat er niet hoorde aan te hangen spinnenwebben oa, ik voelde me bijzonder vuil...vandaar snel onder de douche.

Ik had net mijn topje en bh uitgedaan, begon mijn broek los te knopen en natuurlijk: Dingdong! De bel Roepen.

Normaalgezien zou ik die negeren, doen alsof ik de bel niet had gehoord en verder gaan met wat ik bezig was. Maar ik had zo het gevoel dat het schoondochter was die iets had vergeten haar specialiteit om autosleutels, handtas, zonnebril of god weet wat hier te laten liggen en het pas te beseffen als ze buiten is.

Vlug trok ik mijn topje weer aan, spurtte naar beneden en opende de voordeur.

Het scheelde geen haar of ik smeet ze meteen weer dicht maar de aangeboren beleefdheid hield me tegen!

Twee brandweerlieden stonden voor mij het was weer de jaarlijkse geldinzameling als steun aan hun korps en ik stond daar zowat naakt voor hun neus. Een aansluitende top zonder bh er onder ge kunt evengoed geen top aanhebben.....een fris windje aan de voordeur.....ik moet er geen tekeningske bij maken.

Meteen had ik door dat het de bedoeling was om een steunkaart te kopen en nog voor ze iets konden zeggen snelde ik terug naar binnen terwijl ik riep zei: wacht!  

Op weg naar de keuken waar mijn portefeuille lag keek ik of ik nergens een truitje zag liggen dat ik kon aantrekken. Natuurlijk niet, truitjes slingeren hier niet rond.

Het enige wat ik uiteindelijk zag dat als camouflagemiddel kon dienen was een keukenhanddoek. Ik legde hem in mijn nek en kwam tot de vaststelling dat het ding niet groot genoeg was om op mijn borsten terecht te komen juist er boven potverdikke.

Twee handdoeken dan maar, op de schouders en laten bungelen. Ik was gered Lachen. Snel haalde ik 5 euro uit mijn portemonnee en liep terug naar de wachtenden aan de voordeur.

We zijn hier met steunkaarten voor de brandweer, zei ene van hen.

Ik weet het, antwoordde ik, en stak hem het geld toe.

Ge zijt een snelle, zei de andere.

Altijd geweest, antwoordde ik.

Nog sneller zonder die handdoeken, bulderde hij.

Mijn aangeboren beleefdheid liet me in de steek...de deur kwakte dicht.

Ik was er van overtuigd dat hij wou zeggen dat ik een rappe was...een kleine vergissing van mij Schamen. En eigenlijk...onbeschoft van hem Roepen.

19:44 Gepost door bea | Commentaren (20)

07-09-14

tuinkunst

De meeste mensen moeten ze niet, sommigen staan zelfs doodsangsten uit als ze er nog maar ene zien. Ik niet.

Spinnen Lachen.

Ik vind ze fascinerend, kan er een hele tijd naar kijken terwijl ze hun web aan het maken zijn zolang ze zich daar maar buitenshuis mee bezig houden. Als ik dat zie, blijf ik mij verbazen over hoe snel het gaat en hoe stevig die constructie is.

Meestal zie ik het niet het is eerder toevallig dat er net eentje aan de slag gaat terwijl ik er sta op te kijken en is hun vangnet al gemaakt tegen dat ik buitenkom. Je wil niet weten hoeveel keer ik er al ingelopen ben want dat moet ik ze ook nageven, spinnen zijn leep. De webben hangen meestal goed gecamoufleerd op strategische plaatsen...net daar waar ik veel moet passeren.

Rag in het haar, over het gezicht....niet echt appetijtelijk. En soms, met een beetje pech, voel ik of denk ik dat ik het voel dat de spin ook ergens op mij terecht is gekomen. Weerzinwekkend!....al ben ik echt niet bang van die beestjes Lachen.

Echter, als het mistig is zoals deze morgen, dan is er geen gevaar om omwonden te worden door hun weefsel. Dan zie je de webben van verre hangen door de dauwdruppeltjes die er aanhangen.

Die maken niet alleen de spinnenwebben zichtbaar, ze maken ze tevens nog mooier. Kunstwerken vind ik het....en het hangt er vol van in mijn tuin, gratis en voor niets Lachen.

spin 002.jpg

spin 003.jpg

spin 005.jpg

spin 007.jpg

spin 008.jpg

spin 012.jpg

spin 013.jpg

spin 014.jpg

spin 010.jpg

 Magnifiek hé Lachen!!

09:13 Gepost door bea | Commentaren (19)

03-09-14

jaaroverzicht

Zo zag de minimoestuin er uit eind september 2013, klaar in afwachting van de komende lente Knipogen:

t 004.JPG

Tot ik op één van mijn favoriete tv-programma's zag dat een moestuin beter alvorens het wintert afgedekt wordt met liefst kippenmest Verrast, kwestie van de grond wat voedbaarder te maken en tevens te beschermen tegen de weersomstandigheden.

Als beginnende moestuinierster geloof ik natuurlijk alles wat ervaren tuinders vertellen en zo nam ik, tijdens een bezoekje aan mij ma, een grote plastiekzak mee en rubberen handschoenen om uit het kippenhok eigendom van het rusthuis wat mest te pikken. Niet te geloven hoe erg dat stinkt.

Minimoestuin begin november:

t 008.JPG

Begin februari begon ik te zaaien in potjes: radijs, sla, tagetes, rode biet, basilicum, selder en zonnebloemen.

Half februari waagde ik het om enkel rode bieten rechtstreeks in de vierkante-meter-moestuin te zaaien. De start was genomen Lachen.

mt 001.JPG

Begin maart was ik genoodzaakt om enkele van mijn zaailingetjes buiten te planten wegens de voorspoedige groei er van waardoor ik ze moest verpotten en azo plaatsgebrek kreeg in de keuken. Vloog buiten: sla en selder. Afgedekt om te beschermen tegen eventuele vorst.

Onder het stuk vliesdoek zit een bloemkoolplantje dat ik kocht. Bloemkool zaaien zag ik niet zitten, om eerlijk te zijn: ik had eigenlijk al een beetje mijn buik vol van zaaien.

tu 001.JPG

Precies een maand later april dus begon het al een beetje op een 'moestuin' te gelijken. Een tweede bloemkoolplantje werd aangekocht en geplant. De radijzen en rode bieten groeiden prima. De tagetes en de sla deden het ook goed tot ze enkele dagen na het uitplanten ik had hun 'vriesbescherming' weggedaan door slakken waren opgevreten gelukkig bleven er nog twee slaplantjes over. Slakkenkorrels voorkwamen verder onheil.

tr 007.JPG

Begin mei: tijd om de eerste bloemkool te oogsten. Ik had gehoopt dat de kool (zonder bladeren) 500gr zou wegen, het was precies 300gr. Slechte schatter ik.

bl 001.jpg

Begin juni gaat het langzaam maar positief verder. De klimbonen beginnen zich aan de daarvoor voorziene draad te vestigen en de tweede bloemkool heeft plaats geruimd voor een spruitplant die in een pot stond te wachten tot er plaats was.

b 001.jpg

Eigenlijk had ik verwacht dat 'de bak' er al iets voller ging uitzien, dat de planten iets volumineuzer gingen staan. Maar eigenlijk is het normaal want van de sla werd regelmatig geplukt waardoor die geen kans had om tot een joekel uit te groeien, veel radijzen werden geoogts en in de plaats werd er venkel en nog rode bieten gezaaid want die vind ik bijzonder lekker.

Nog een maand later, juli, zag de vierkante meter moestuin er zo uit:

m 003.jpg

Van de klimbonen helemaal achteraan kon er al geoogst worden maar in tegenstelling tot de klimbonen die ik veel later in pot had gezaaid was de oogst tot dan maar magertjes. Hiermee is bewezen dat een vroege zaaistart niet altijd ideaal is. Volgend jaar hou ik me aan de zaaivoorschriften.

De klimbonen in pot om het verschil duidelijk te maken:

m 004.jpgm 005.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Er was ook een onverwacht iets tevoorschijn gekomen in de bak, bij een struikboonplant. Iets wat ik niet had gezaaid ik ga toch nog moeten geloven dat het hier tovert: een roze petunia. Waar dat zaadje vandaan kwam was en is een raadsel. Niet van mijn petunia's alleszins want dat waren witte en die hingen zelfs niet in de nabijheid van de moestuinbak. In ieder geval, het bloempje mocht blijven Knipogen.

petu 001.jpg

 Augustus:

mt 001.jpg

De klimbonen hadden hun achterstand ingehaald qua opbrengst alhoewel de planten merkelijk kleiner gebleven zijn dan de potplanten. De slaplanten verwijderd ene kreeg bloemen Onbeslist, de andere verdween in de maag. De spruitkolen staan er nog, enkel en alleen als kweekbron voor de koolwitjes de enigste kolen waar ik geen net had boven gehangen.

September:

mt 001.jpg

Povertjes qua zicht... Een sla die ik volledig had afgesneden, is tegen alle verwachtingen in weer tot een volwaardige krop tevoorschijn gekomen. Stilaan loopt het vierkante moestuinavontuur op zijn einde. De klimbonen blijven produceren en de spruitplant houdt ook nog stand maar voor de rest is het afgelopen.

 

Met de opgedane ervaring tijdens mijn eerste moestuinseizoen, ga ik het volgend jaar anders aanpakken in de vierkantemeterbak:

mtt.jpg

Al kan de planning nog gewijzigd worden alvorens het nieuwe moestuinseizoen begint Knipogen.

Wat ik nu wel met zekerheid weet is dat ik NIETS meer van kolen alhoewel de spruiten en 1 savooikool (die niet in de bak staan) het heel goed deden/doen zal kweken. Ten eerste, het was bijna een oorlog om ze van koolwitjes te vrijwaren en bij sommige van die planten heb ik ondanks alles toch het onderspit gedolven, ik zag de groenten dagelijks kleiner worden en de rupsen groter Wenkbrauw ophalen. Ten tweede, ze nemen teveel plaats in beslag.

Conclusie: het moestuinieren is me ten zeerste bevallen en is voor herhaling vatbaar Knipogen. Volgend jaar opnieuw Lachen.

11:41 Gepost door bea | Commentaren (13)

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende