28-06-15

best grappig

Waaghals?

Lachen met de mensen?

Rebel?

slak.jpg

09:09 Gepost door bea | Commentaren (12)

27-06-15

kleinzerig

Een mens leert van zijn fouten, ook ik.

Nooit stap ik nog onder de douche alvorens te checken of alles wat nodig is aanwezig is. Het zal niet meer gebeuren dat ik doornat naar de kast moet stappen omdat iets niet voorhanden was.

Douchegel, ok.

Shampoo, ok.

Conditioner...aha...eerst een nieuwe fles nemen.

Douchen maar.

Nadat mijn haar gewassen was nam ik de nieuwe, volle fles conditioner, die ontglipte mij en viel...pardoes op dat bot naast mijn dikke teen Verrast!

voet.png

 

Aaaaahhhjjjjjj....nonde! Nonde! en nog veel vijven en zessen... Een pijnscheut die ik voelde tot in mijn haarwortels. Gelukkig ebde de pijn snel weg en ik vergat het voorval.

Vanmorgen dacht ik er terug aan omdat ik zag dat mijn voet er uitzag alsof er zwart stof over die plaats gewreven was. Niet blauw maar heel donkerblauw. Gelukkig voelt het niet pijnlijk aan ook niet als ik er aan kom, maar best. Gisteren heb ik genoeg afgezien al duurde het maar drie seconden. 

09:48 Gepost door bea | Commentaren (8)

24-06-15

wie is het

Boodschappen, je moet ze doen wil je eten op tafel kunnen zetten maar veel plezier vind ik daar niet aan. Eerder tijdverlies, een noodzakelijk kwaad.

Ik stond aan te schuiven aan de kassa en plots hoorde ik iemand achter mij klakken met de tong. Precies alsof die iemand een paard aanmaande om naderbij te komen, een tweetal keer.

Na het 'geklak' werd een nieuw geluid geproduceerd, een soort zacht gegrom, beter kan ik het niet omschrijven: grrrrrzzzzz. Ook een tweetal keer.

Ik vertikte het om mij om te draaien zodat ik zou zien wie zo stom deed. Het kon niet anders of het was de één of andere idioot die zichzelf waarschijnlijk grappig vond en die dan onnozele praat zou verkopen in de veronderstelling dat hij bijzonder humoristisch was.

Zover was ik al, het was zeker een vent.

De reden dat ik mij toch met een ruk omkeerde was omdat er plots gekucht werd en dat gebeurde iets te dicht bij mijn oor.

Op slag, bij het zien van wie mijn 'kweller' was, was mijn ergernis verdwenen. Het bleek een ex-collega van mij te zijn, al enkele jaren op pensioen.

Verbaasd en blij tegelijk jubelde ik: Maar Jerry! Menslief, ik vroeg me al af welk een achterlijk persoon er achter mij stond. Je ziet er goed uit, hoe is het met je?

In plaats van te antwoordden liet Jerry een bulderende lach horen terwijl hij zei: Wel merci, ik dacht van je eens subtiel te verrassen en in plaats daarvan joeg ik je de stuipen op het lijf en dacht je dat er een psychopaat achter je stond.

De stuipen op het lijf....dat was veel gezegd Lachen, zo snel begin ik niet te schudden en te beven. 

Het was één van de weinige, om niet te zeggen de enigste keer, dat ik het niet erg vond dat er een lange wachtrij was aan de kassa.

Het was leuk om Jerry eens terug te zien. Hij was geen haar veranderd sedert ik hem voor het laatst zag zo'n zeven jaar geleden behalve dat zijn haar wat witter geworden is. Nog altijd dezelfde sympathieke mens.

Een korte, toevallig ontmoeting met een aangename mens, gans mijn dag was er door opgefleurd. 

09:32 Gepost door bea | Commentaren (9)

23-06-15

Imelda

Schoenen, welke vrouw heeft niets met schoenen?

Zelf ben ik iemand die er voor zorgt dat de schoenenindustrie niet snel ten onder zal gaan. Of beter gezegd, ik was zo iemand.

Vanaf vandaag zal ik proberen mij niet meer laten verleiden tot de aankoop van een leuk paar schoenen, gewoon omdat ik ze mooi vind en niet omdat ik ze nodig heb.

De kentering kwam toen ik vanmorgen mijn rode pumps wou aandoen en ik die niet vond.

Alle zomerschoenen staan op twee ellenlange legplanken in de garage. Ze zitten netjes in schoendozen, twee hoog gestapeld. 

De merde is was: deed ik de ene dag sandalen aan, de volgende dag pumps, dan stak ik uit gemakzucht de sandalen in de doos waarin de pumps zaten.

Op de duur werd het een echte zoektocht om de die dag gewilde schoenen te vinden. Niet één paar zat nog in hun originele doos.

Vanmorgen had ik er genoeg van. Tijdens mijn zoektocht naar de rode schoenen besloot ik om orde op zaken te stellen. Ieder paar werd terug in de juiste doos gestoken en toen ik daar eindelijk mee klaar was....was ik beschaamd over mijn eigen.

Drieënveertig schoendozen stonden er op de grond! 43 paar zomerschoenen!

Meer dan de helft had ik al jaren niet meer aan mijn voeten gehad. Van sommige was ik bijna vergeten dat ik ze had. Waarom heeft een mens in godsnaam al die schoenen nodig? Omdat ze zo mooi zijn en omdat je geen bergbottines kan dragen als je een jurk aanhebt.

In een moment van overmoed begon ik nogmaals te sorteren: houden, weg.

Na een uurtje wikken en wegen welke mochten blijven en welke niet mens wat deed het zeer om vol te houden zat de autokoffer vol schoendozen. Eerst wou ik ze dumpen in een kledingcontainer maar....dat was een brug te ver. De kringloopwinkel leek me een beter idee en was het uiteindelijk ook want ze waren daar heel blij met wat ik binnenbracht.

Momenteel staan er nog 17 dozen op 1 legplank. Een hele verandering al lijkt het precies alsof ik bestolen ben, plots terug een zee van ruimte.

De bedoeling is nu om het zo te houden. Eventueel mogen er nog enkele schoenparen verdwijnen al zal dat niet voor meteen zijn maar er mogen zeker geen meer bijkomen. En als er bijkomen, per nieuw paar moet er een oud paar weg. 17 is het maximum, ik heb gesproken Lachen.

14:22 Gepost door bea | Commentaren (12)

12-06-15

de kenner

Tijdens een wandelingetje zag ik klaprozen langst een bouwterrein.

Het viel me op dat ze heel anders waren dan de klaprozen die ik ieder jaar in de tuin heb staan. Die zijn er gekomen doordat ik ooit eens zaad van klaprozen kocht en het kwistig rondstrooide in den hof.

Het eerste jaar was het een prachtzicht, vanaf het tweede jaar was het bijna een nachtmerrie te noemen. Papavers overal....niet te geloven hoe die bloemen zichzelf verder zaaien.

Uitroeien is quasi onmogelijk en hoeft ook niet maar op tijd en stond verwijder ik toch uitkomende plantjes. Trop is trop.

De wilde klaprozen ik vermoed toch dat het wilde waren, de originele versie dus vond ik zo mooi dat ik besloot om er wat zaaddozen van te trekken. 

Bekentenis: soms zeggen mensen mij dat ik 'groene vingers' heb. Vanaf nu mag het voor iedereen duidelijk zijn dat daar niets van aan is.

De papavers stonden in bloei maar er waren ook al veel zaaddozen te zien. Vreemd...precies twee soorten en dat aan 1 plant. Geen probleem, ik zou van ieder zaadbotje er een paar aftrekken.

1.jpg

 

 

 

 

 

De foto laat de bloemen niet tot hun recht komen, komt door de wind.

 

 

 

 

2.jpg

 

 

 

Pas toen ik uren later met mijn gepikte waar thuis was, begon ik te denken dat ik heel waarschijnlijk en zaaddozen en bloemknoppen had afgetrokken. Het verstand komt met de jaren....het kan alleen maar beteren.

Het was zo Schamen.

3.jpg

Nu ja, eigenlijk was het de schuld van die gemuteerde klaprozen die hier bij mij ieder jaar de boel komen opfleuren. Geef toe, die bloemknoppen zien er toch totaal anders uit?? Mooi egaal, geen stekeltje er op te bespeuren.

4.jpg 

14:37 Gepost door bea | Commentaren (16)

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende