19-05-15

plogje

Ahum...beetje veel taart gegeten maar ik had het nodig Knipogen:

1.jpg

Vannacht was er veel wind nu nog dus maar vlug even kijken of alles in de tuin nog staat waar en hoe het moet staan. Onder het alziend oog van Flo die me op de voet volgt. Of zou ze bang zijn van de wind en blijft ze daarom in mijn buurt??

7.jpg

 

De tafelhoes ziet er uit als een opgeblazen ballon maar de tafel staat nog mooi op zijn plaats. Het is al anders geweest in tijden van serieuze winderigheid, toen lagen tafel en hoes halverwege de tuin ondanks het feit dat het een zware tafel is. Toch maar die bescherming wegnemen... rotwind Wenkbrauw ophalen

8.jpg

Alle bloempotten staan nog overeind, zelfs de tomatenplanten. Een opluchting.

3.jpg4.jpg

5.jpg6.jpg

 

9.jpg

Alles ok, ik kan terug naar binnen. Kopje koffie zal smaken...zonder appeltaart, die gaat in de vriezer.

11.jpg

 

En dan eindelijk eens aankleden en..........

10.jpg

Dat was te denken Lachen.

08:18 Gepost door bea | Commentaren (14)

18-05-15

zozo

Ken je dat: zo van die dagen dat je van de wereld zou willen verdwijnen om ergens helemaal alleen te zijn?? Ergens waar je u enkel maar om je eigen moet bekommeren en je verder van niets of niemand iets hoeft aan te trekken??

Het was zo'n dag. Het kan nu eenmaal niet altijd lol en plezier zijn, hoe saai zou dat zijn op den duur.

De enige redding die er is op zo'n dag is bezig blijven. Hoeveel zin je ook hebt om de klok rond je nest bed niet uit te komen, toch doen! Opstaan en er in vliegen, maakt niet uit waarin, zolang je maar actief met iets bezig bent. 

Hoe vermoeiender de activiteit, des te beter. Kap, klop, breek, zwoeg, ploeter....het doet je goed. De dag erna waarschijnlijk ben je lam van de spierpijn maar dat zijn zorgen voor dan, het is het NU dat telt

Mij deed het goed. Het houten terras dat gisteren nog rond het tuinhuis lag, ligt vandaag mooi gestapeld op een hoop om ooit als ik nog eens behoefte heb aan iets uitputtends in stukken te verzagen. 

Het was geen nutteloos werk. Al meer dan een jaar wou ik dat terras weg om betonklinkers in de plaats te laten leggen. Nu is het weg. De betonklinkers kunnen komen, als ik wat rustiger ben...voor de veiligheid.

Na die arbeid vond ik dat ik iets zoets had verdiend. Natuurlijk na het weekend niets van suikerbommen meer in huis. Het is maar dat ik geen kracht meer goesting had of de planken werden meteen in minuscule stukken gezaagd van ergernis omdat er niets 'lekkers' te vreten viel.

Maar de redding van mijn humeur dat weer de diepte inging kwam van een doos appeltaartmix die plots in mijn gezichtsveld kwam.

taart.png

Daar wou ik nog wel moeite voor doen. Snel het deeg ineenflansen, appels erop en in de oven. In tussentijd kon ik douchen.

G O D Z I J D A N K was het baksel gelukt! Het kon niet tippen aan chocolade maar ik deed er iets meer suiker in het was zoet genoeg om mijn gemoedstoestand even wat op te peppen. En dat het nu maar rap morgen is...anders en beter, laat ons hopen.

WP_20150518_17_35_19_Pro.jpg

18:23 Gepost door bea | Commentaren (8)

05-05-15

beulswerk

Ooit moest het er eens van komen en zaterdagavond was het zover.

Of het zaterdagavond gebeurde of iets vroeger, daar heb ik het raden naar maar het was toen dat ik merkte dat de reservekoelkast kapot was.

Die stond al jaren in de kelder, 17 jaar om precies te zijn, en diende enkel om dranken in te bewaren zoals extra melk, frisdrank, bier, witte wijn, water, enz...

Toen ik enkele flessen uit die koelkast wou halen om ze in de keukenfrigo te steken, voelde ik warmte rond mijn hand. Die warmte bleek ferme warmte te zijn toen ik tastte aan de binnenwand van de koelkast. In plaats van koelen was dat ding aan het bakken Verrast!

Meteen trok ik het stopcontact uit want ik was als de dood dat er brand zou van voortkomen....dat is mijn grootste nachtmerrie: een brand in huis.

Ik had altijd gezegd dat als die koelkast het begaf, ik zou ze niet vervangen door een nieuwe. Maar ja, eigenlijk was het best een gemak en pas als iets stuk is besef je hoe handig het was. Zodus, vanmorgen een nieuw exemplaar gaan kopen en dat wordt eerstdaags geleverd.

De kapotte wordt dan terug meegenomen, lekker makkelijk....maar die moest eerst uit de kelder want trappen doen die mannen niet of je moet er extra voor betalen. 

Tja, het is crisis voor iedereen Knipogen. Ik zou die wel zelf de trap omhoog duwen met hulp van zoon of schoonzoon, of zij beiden, dan zou ik wel instructies geven Lachen. Waarom betalen als het gratis kan Knipogen.

Toen ik terug thuis was, begonnen mijn handen al te jeuken om de koelkast uit de kelder te hebben maar ik zou pas vanavond naar de jongens kunnen bellen om hen te vragen een handje te helpen. Pfff...raad wanneer het hen dan zou passen om te komen. 

Het is een trieste ziekte om te willen dat alles meteen gebeurd en er bestaat daar geen medicijn tegen: ik heb ze zelf naar boven gesleurd/getrokken. Peentjes zweette ik maar het is zonder ongelukken of schade gelukt...al duurde het heel wat langer dan als iemand had geholpen.

Momenteel staat ze ferm in de weg in de garage maar het is maar tot donderdag, daar valt mee te leven.

En terwijl ik dan toch in schuim en zweet stond door het harde labeur met de koelkast, heb ik gans de kelder eens een ferme poetsbeurt gegeven. Dat kon er ook nog bij. Veel 'rommel' is op het containerpark beland. Een mens blijft maar bijhouden tot het ooit nog eens van pas zou komen en jaren later staat het er nog omdat het nog steeds niet van pas kwam. Nog erger kan ook: ik wist zelfs niet meer van sommige dingen dat ze in de kelder stonden, van hergebruik kon dus zeker geen sprake zijn Schamen.

Opgeruimd staat netjes, de kelder ziet er ongelooflijk net en ruim uit nu. Ik ben een tevreden mens, al moest mijn 'rustdag' er aan geloven, de voldoening is groot Lachen....en de vermoeidheid ook Lachen.

16:47 Gepost door bea | Commentaren (16)

04-05-15

prijs

Maanden geleden heb ik mijn eigen de verplichting opgelegd om geen boeken meer te kopen, niet eerder dan dat ik de stapel die hier nog ligt te wachten om gelezen te worden wel degelijk is uitgelezen.

Welgeteld nog 17 te gaan en dat zal nog wel een tijdje duren alvorens die in de boekenkast terechtkomen want 'boeken lezen' staat momenteel op een laag pitje. 

boeken.jpg

 

In ieder geval, sedert januari kocht ik geen boeken meer, hoe verleidelijk het soms ook was. Echter, gisteren is de stapel toch gegroeid met twee exemplaren.

Niet gekocht, mijn verplichting is niet geschonden, maar gewonnen Lachen.

Een tombolalotje van de plaatselijke kindervolleybalclub was de geluksbrenger. Nu ja, geluk...het is maar hoe je het bekijkt. Normaalgezien win ik nooit iets bij een tombola dus voelde ik mij nu gelukkig dat ik toch in de prijzen viel.

Beide boeken gaan gelezen worden maar wanneer??, zoveel is zeker. Al weet ik dat er maar ene mij ietwat aanspreekt. De andere is een science fictionboek en dat is absoluut iets wat ik niet graag en dus nooit lees. 

Marsmannetjes of vreemde, onbestaande wezens...het boeit me niet.

boeken1.jpg

 

Toch zal ik de uitdaging ooit aangaan om het boek van de eerste tot de laatste letter te verslinden. Het zal me wel lukken, het boek heeft maar 190 bladzijden, daar is doen aan.

En wie weet, misschien valt het zodanig in mijn smaak dat ik SF toch begin te apprecieren Knipogen al zou dat me verbazen Lachen

Zodus...nog 19 boeken te lezen alvorens ik er nog zal kopen Onbeslist.

08:38 Gepost door bea | Commentaren (13)

01-05-15

slijmbeesten

Geloof mij, het is vechten tegen de bierkaai Wenkbrauw ophalen.

Ondanks de gestrooide slakkenkorrels blijven die monsters voor ravage zorgen. Ze vreten alles, echt alles....behalve die korrels.

Het eerste wat er aan moest geloven in mijn vierkante meter moestuin was de selder. Na een winterslaap begon hij weer mooi op te schieten maar een tweetal dagen later was hij zo goed als weg. Vertrokken in slakkenmagen Wenkbrauw ophalen.

Als die slakkenkorrels niet helpen, zo besloot ik, dan plant ik 'stinkertjes' in de bak. Die zouden de slakken wel weg houden want ik las op het www:

De geur van tagettes houdt wormpjes (nematoden) en ander ongedierte weg wat haar in de volksmond ook de bijnaam "stinkertje" heeft opgeleverd.

Hahaaaaaaaaaaa...niet de slakken die hier huizenRoepen! Die hebben lak aan de geur van 'afrikaantjes', integendeel, ze spelen ze zelfs naar binnen.

Na één nacht waren de bloempjes opgevreten Huilen

st.jpg

Nog diezelfde dag strooide ik speciaal grit naar het schijnt hebben slakken er een enorme afkeer van rond de half opgevreten bloemen, in de hoop dat ze nog te redden vielen en plantte ik nieuwe stinkertjes waar er niets meer van de vorige te redden viel.

Goed spul blijkbaar, tot op vandaag ziet alles er nog onaangetast uit. Maar echt juichen durf ik nog niet. Wie weet zijn die slijmerige monsters op een plan aan het broeden om voor de complete teloorgang van mijn plantjes te zorgen. Ik mag er niet aan denken....

vm.jpg

10:14 Gepost door bea | Commentaren (17)

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende